Dzień Zjednoczenia 2022

W historycznym latopisie Ukrainy jest wiele imion wybitnych postaci i przywódców, którym leżały na sercu losy kraju, jego wolność i niepodległość. Są to księżna Olga, książęta Oleg i Włodzimierz, Bohdan Chmielnicki…..

Czas szybko mija, zmieniają się przywódcy, lecz cel nie powinien się zmieniać — budowa niepodległego kraju.  Niestety, przykro obserwować dzisiejsze wydarzenia, gdy czas i energia narodu są trwonione na kłótnie i nieporozumienia między sternikami państwa. Temat jest ważny, ale nadaje się do innego formatu dyskusji. W jedności siła. Musimy łączyć nasze wysiłki w głównych obszarach swojej działalności, aby zbudować europejski, demokratyczny, prawny, zjednoczony i niepodległy kraj.

Mądrość ludowa zostawiła nam wiele trafnych rad i przysłów. Gromadą i ojca bić łatwiej, razem trzymajcie złodzieja, i wiele innych. Ukraina jest miłująca pokój! Ani ojca, ani innych krewnych bić nie zamierzamy, nie będziemy biegać i szukać złodziei w innych krajach. Ale musimy dbać o swoją matkę Ojczyznę i bronić jej, tak jak nasi dziadkowie i pradziadkowie podczas II wojny światowej, jak moi bracia broni, likwidatorzy Czarnobyla, którzy uratowali naszą ziemię od jądrowej grozy, jak i ci, którym dziś leży na sercu niepodległość ich domu.

Ukraina jest krajem wielonarodowym. Swego czasu jej gościnna ziemia dała schronienie przedstawicielom różnych narodowości. Drugą ojczyznę znaleźli Ormianie, Grecy, Niemcy, Uzbecy, Polacy… Samych tylko osób bułgarskiego pochodzenia mieszka w Ukrainie około 300 tysięcy. Są zrzeszone w organizacjach społecznych, w tym w Towarzystwie „Ukraina–Bułgaria”, najstarszej organizacji społecznej, utworzonej jeszcze w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku.

Mam zaszczyt pracować w niej od ponad pół wieku, od 1971 roku, a w ostatnich dziesięcioleciach być jej prezesem. Wiele zrobiono. Nasza organizacja stała się członkiem zbiorowym Ukraińskiej Rady Pokoju, ale nie zatrzymujemy się i nadal staramy się środkami dyplomacji ludowej przyczyniać do umacniania stosunków międzypaństwowych krajów bratnich.

Jesteśmy dumni, że z naszej inicjatywy i własnymi siłami w Kijowie zbudowano nowy Pomnik Bohaterów wojny wyzwoleńczej, która przyniosła Bułgarii wolność od pięciowiekowego zniewolenia osmańskiego. Zgodnie z tradycją od ponad dziesięciu lat przy nim odbywają się uroczystości i nabożeństwo z udziałem szerokiego grona osób. Wysoką nagrodą stały się dla nas słowa ambasadora Bułgarii na Ukrainie Kostadina Kodżabaszewa, że Pomnik jest prawdziwym symbolem przyjaźni narodów Ukrainy i Bułgarii.

Trzeba też powiedzieć o aktywnej działalności innych społeczności wchodzących w skład Rady Wspólnot Narodowych Ukrainy (RNSU) i mam prawo to powiedzieć, ponieważ od pierwszych dni powstania Rady Towarzystwo „Ukraina–Bułgaria” weszło w jej skład i nadal aktywnie razem pracuje. Nawiązaliśmy bezpośrednie, owocne stosunki ze społecznością ormiańską, niemiecką i innymi.

Cieszymy się, że działalność naszej Rady w ostatnim czasie zyskała szeroki rozgłos i stała się dobrze znana społeczeństwu, a za to musimy podziękować przywódcom wspólnot, przede wszystkim przewodniczącemu Rady Wspólnot Narodowych Ukrainy Aszotowi Awanesianowi. Pod jego kierownictwem odbywają się liczne wydarzenia służące zachowaniu wartości narodowych i kulturowych oraz ochronie praw socjalnych i wolności ludności etnicznej Ukrainy.

W jedności siła. I nie wolno zapominać, że spoczywa na nas wielka odpowiedzialność za losy kraju, za szczęśliwą przyszłość dzieci i wnuków.

Ambasador pokoju Jurij Siedych